Mehmet Barlas / Sabah

Tanıdığınız, dost olduğunuz, sevdiğiniz insanların öldürülmelerine alışkın mısınız?
"Ölmek"ten değil "Öldürülmek"ten söz ediyorum.
Sabah'ta arkadaşımız Nazif Karaman'ın "Üzeyir Garih cinayeti dosyası yeniden açılıyor"içerikli haberini okurken, Üzeyir Garih'in de öldürülen dostlardan biri olduğunu düşündüm.
Bilgisini ve sevgisini paylaşabilen bir insandı.
Bir kâğıda iki eliyle aynı anda bir resim çizerdi her rastladığımda.
Ya da güncel sorunları konuştuktan sonra, cümlesini Rumca "Tipota" diyerek, noktalardı.
Tipota "hiçbir şey" anlamına gelir Yunan dilinde...
"Ya her şey ya da hiçbir şey" diye çok bilinen bir Yunan şarkısı vardır.

Ya her şey ya da hiçbir şey
Nakaratı da şöyledir:
"Sev beni, öp beni ya da nefret et benden
Seninle ya her şey, ya da hiçbir şey"
Bu bizim hayatımız neticede...
Özal öldü mü öldürüldü mü?
Muhsin Yazıcıoğlu öldü mü öldürüldü mü?
İsterseniz daha geriye, tanımadığımız ama bildiğimiz isimlere dönelim.
Fatih öldü mü öldürüldü mü?
Abdülaziz öldü mü öldürüldü mü?

Abdi İpekçi'den anılar
Mesela kesin olarak biliyoruz ki Abdi İpekçi öldürüldü...
Beraber yaptığımız mesleki yolculukları, Brüksel'deki, Washington'daki, Philadelphia'daki koşuşmalarla ve kahkahalarla dolu günleri, geceleri hatırlıyorum.
Yiğit Okur'un son kitabı "TIR Kamyonları"nı (Can Yayınları) okurken, Abdi İpekçi ile karşılaştım yine.
Galatasaray Lisesi'nin aralarında Abdi İpekçi'nin de bulunduğu son sınıf öğrencilerinden birkaç arkadaş, Atlas Sineması'ndaki Gary Cooper filmine gitmeye karar verirler. Ama 14.00 matinesine yetişmeleri mümkün değildir.
Bunun üzerine Abdi İpekçi Atlas Sineması müdüriyetine telefon eder.
- Burası İstanbul Vilayeti özel kalemi... Sayın Cumhurbaşkanı İnönü sinemanıza gelecekler. O gelmeden filmi başlatmayın, der.

İnönü nerede?
Bu telefondan sonra Abdi ipekçi ve arkadaşları gecikme korkusu olmadan sinemaya giderler.
Sinemanın sahipleri Osman ve İsmail İpekçi kapıda Cumhurbaşkanı'nı beklemektedirler.
Film başlamayınca seyirciler tempo tutup, ıslıklar çalarlar.
İpekçiler Vilayet'i arayıp "Sayın Cumhurbaşkanı sinemamıza ne zaman gelecek" diye sorunca da İnönü'nün Ankara'ya gittiğini öğrenirler.
Evet... Bu bizim hayatımız.
Tanıdığımız, sevdiğimiz, dost olduğumuz insanlardan öldürülenler de var...