İnanılması zor şeyler oluyor memlekette ve biz bunları günlük haber bombardımanı içinde sıradan gelişmelermiş gibi izliyoruz.

Sonuna dek giderse kuşkumda haksız çıkmaktan memnun olacağım bir konuyla başlayayım. Anayasa değişikliği için 12 Eylül 2010 halkoylaması öncesinde TRT’deki bir siyaset programında Adalet Bakanı Sadullah Ergin’e soru soran gazeteciler arasındaydım. Değişikliklerin 12 Eylül 1980 darbesi sorumlularını kendiliğinden yargılanmasına yol açıp açmayacağı sorusuna kesin bir cevap vermekten kaçınmıştı. (Radikal, 23 Temmuz 2010) Bu da bende zaten mevcut olan, bu konunun demokrat-liberal kesimden ‘evet’ oyu almak için öne çıkarıldığı yargısını güçlendirmişti.
Şimdi, 12 Eylülcülerin darbe gerekçesiyle mahkemeye verilmesi gerçekten söz konusu. Bu gerçekleşirse -ki öyle görünüyor-, bu yargımda haksız çıkmaktan memnun olurum.

Tabii inanılması zor başka şeyler de oluyor memlekette ve biz bunları günlük haber bombardımanı içinde sıradan gelişmelermiş gibi, hatta bir parçası olarak izliyoruz.

Sakık’a mermi

Dün örneğin, BDP Milletvekili Sırrı Sakık, Meclis kürsüsüne geldi ve bir tabanca mermisi bıraktı. Bir uçak yolculuğu öncesinde polise boş verdiği silahının içinde bir mermiyle kendisine verildiğini ve bunu bir tehdit olarak algıladığını söyledi ve ortalık karıştı.

Bu gelişmeden birkaç saat önce de CHP milletvekilleri başlarında Kemal Kılıçdaroğlu olduğu halde, dokunulmazlıklarının kaldırılması için gidip topluca dilekçe verdiler. O toplu yürüyüş, CHP saflarından duyulan ‘Sokağa çıkarız’ seslerinin ilk provası olarak algılandı siyaset kulisinde.

Bir açıklama iki yorum

Kılıçdaroğlu bir gece önce bir grup gazeteciye İlker Başbuğ’un ardından eski Genelkurmay Başkanı, selefi Yaşar Büyükanıt’ın da yargılanması gerektiğini söylemişti; böylece 4 Mayıs 2007’de Dolmabahçe’de Başbakan Tayyip Erdoğan ile ne konuştukları da sorulabilirdi belki.
Başbakan Erdoğan’ın önceki gün yaptığı oldukça köşeli grup konuşması ise siyaset kulisinde iki şekilde yorumlandı.
Birincisi, eli tetikte nişancılar gibi tutukluluk isteyen ve veren savcı ve hâkimlerin hükümet üzerine getirdiği yük nedeniyle özellikle Başbuğ’un tutuklanması ardından hızlanan yeni yargı usulleri yasasının da gösterdiği gibi, 2007’de açılan hesaplaşma perdesini kapatma zamanının geldiği yorumu. AK Parti içinde bu görüşte olanların varlığı biliniyor ve bu görüşte olanlar Kürt meselesinin de anayasa süreci içinde daha fazla sertliğe başvurulmadan hallinden yana olanlara yakın duruyor.
İkincisi, evet, bu hesaplaşma sürecinin artık fazla uzayıp hükümete zarar verdiğine ve iktidar içinde kontrol dışı gruplaşmalar çıkarmaya başladığına inanmakla birlikte, Başbakan’ın son bir temizlik harekâtına hayır demeyeceği yorumu yapılıyor. Bu son dalga için, zaten güvenlik ortamında Nevruz nedeniyle bir tırmanma yaşanacağı endişesinin bulunduğu mart ayını eşik olarak gösterenler de var.
Tabii bu arada Uludere’de 34 köylünün (sayı düzeltildi ama daha önce 35 isim sayılmıştı) PKK militanı zannedilerek öldürülmesi olayının, o bölgedeki jandarma albayın görevden alınmasıyla kapanmasının beklenmesi de inanılması zor görünüyor.

Gül’ün durumu

İnanılması zor gelişmeler serisini Cumhurbaşkanı Abdullah Gül’ün görev süresi konusuyla şimdilik kapatalım. Gül, 2007 Ağustosu’nda bir defalığına ve 7 yıllığına seçildi, burası doğru. Ama ekimdeki halkoylaması ile cumhurbaşkanının ikinci defa 5 yıllığına seçilmesi hakkı doğdu; en azından bazı hukukçular böyle söylüyor. Şimdi yasaya göre halkoylaması olmamış ve anayasa değişmemiş gibi Gül’e 1 defalığına 7 yıllık süre öngörürse, bu da Anayasa Mahkemesi’ne taşınırsa ne karar çıkar? Herhalde bugün Meclis’te alt komisyonda yapılacak görüşmelerde bu da sorulacaktır.